عشق تو

شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد ! زیبا بود امّا شوخی بود !

حالا تو بی تقصیری ! خدای تو هم بی تقصیر است !

من تاوان اشتباه خود را پس میدهم . . .!

من اشتباه کردم و پایم را از گلیمم درازتر کردم...

تمام این تنهایی تاوان « جدّی گرفتن آن شوخی » است...